การเขียนไดครั้งแรกแบบก๊งก๊ง ก่ารักแห่งสยาม
เอาละเหวย วันแรกของการทำได
แบบแอบโง่มะรุเรื่องอะไรซักอย่าง
แต่อยากได้โค๊ดเพลงกันและกันจังจาหาจากไหนเนี๊ยะ
ช่วงนี้กาลังบ้าคลั่งกรี๊ดกร๊าดเรื่องรักแห่งสยามสุดริด
แบบเกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่มะเคยไปดูหนังเกินสองรอบ
เจอเรื่องนี้เข้าไปหกรอบคร๊าบพี่น้อง ((ทำไปด้ายยยยย))
หลงรักสายตา+รอยยิ้มหวาน หวาน ของมิว
ตอนแรกไปดูกะไปดูโอโอ้คนเดียว กลับมาหลงรักพิชอีกคน แบบสายตา+รอยยิ้มทำเอาหลง โฮะ โฮะ
เป็นหนังที่เนื้อหาดีมาก ประทับใจทุกฉากทุกตอน โดยเฉพาะตอนเล่าเรื่องความเหงา ฉากร้องเพลงกันและกันแล้วมองตาหวานซึ้ง โอ้แม่เจ้าอารายจาหวานปานน้าน ม้านั่งหน้าบ้านหลังงานปาร์ตี้ ดูกี่รอบ กี่รอบ ถึงฉากนี้มีแต่เสียงกรี๊ดดดดด 55555 เป็นหนังที่ดูแล้วคนดูมีอารมร่วมเจงๆเลย และที่ขาดมิได้หลงรักมิวตอนที่คุยโทสับก่าโต้ง จ๊ะ เป็นเราเป็นโต้งก้อเลือกมิวน่ารักสุดละ
อานนี้เป็นบทวิจารณ์หนังอ่านมาเยอะแต่ละอันซึ้งๆทั้งนั้น แต่อ่านอันนี้แล้วชอบอ่าฮาดี
ตัวอย่างหนังเรื่อง "รักแห่งสยาม"   ผ่านตาผมไปเมื่อประมาณ 1 เดือนที่แล้วครับ
มันทำให้ผมตั้งหน้าตั้งตารอ ที่จะดูหนังเรื่องนี้จนแทบจะทนไม่ได้
แน่นอน ผมก็เหมือนกับคนทั่วไปนั่นแหล่ะ ที่ดูตัวอย่างแล้วนึกไปถึง Season Change
ความรักอันสดใสกับฉากสวย ๆ เพลงเพราะ ๆ ของชายหนุ่ม และหญิงสาววัยรุ่น
หลังจากนั้นไม่นาน MV ตัวแรก เพลง กันและกัน ก็แวะมากระแทกเบ้าตาผมอีกดอกนึง
"อยากบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม"..............
"เชื่อโว้ย"   นี่คือวูบแรกที่ดู MV ตัวดังกล่าวจบ โอว น้องโดนัท โอว น้องหญิงของพี่
เราพร้อมจะลุยกับน้องมานานแล้ว!!!!
1 เดือนผ่านไป ผมไปยืนเป็นกระเหรี่ยงแก่แดดอยู่หน้าโรง 10 รอบ 14.40 น. เมเจอร์รังสิต
เพื่อที่จะเข้าไปดูหนังเรื่องนี้ โอว อีซาร่า ในที่สุด จอร์ชมันก้จะได้ดูหนังที่รอมานานแล้ว.......
20 นาทีผ่านไป
เอาแล้วไงล่ะมรึง ตงิด ๆ ยังไงชอบกล ตั้งแต่ ไอ้เจ้ามิว กับ เจ้าโต้งมันมองตากัน
ผมเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า สิ่งที่ผมเห็นในตัวอย่างหนัง
มันไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดเสียแล้ว ผมโดนตัวอย่างตัวนั้นหลอกเข้าอย่างจังเบ่อเร่อ
แต่ไม่เป็นไร ยังมีอีกหลายสิบนาทีข้างหน้าที่เรายังพอจะลุ้นได้อยู่บ้าง
หนังแว่บ ๆ มาให้ได้ลุ้นบ้าง ตอนฉากที่โต้งเล่นบอล แล้วมีโดนัทโทรเข้ามา
เอาวะ มาช้า ยังดีกว่าไม่มาน่ะ
หากแต่ว่า มันมาแต่เพียงชื่อในโทรศัพท์เท่านั้น โดนัทตัวจริงยังไม่โผล่ T_T
และในที่สุด ตามองตา สายตาก็จ้องมองกัน รู้สึกเสียวซ่าน หัวจายยยยยย
แสรดดดดดดดด มองตากันหวานเยิ้มเชียวนะเว้ย ไอ้มิว ไอ้โต้ง!!!
ถึงกระนั้นเอง ผมก็ยังคิดลุ้นอยู่ในใจคนเดียวเงียบ ๆ ว่า มันไม่ใช่อ่ะกิ๊ฟ มันไม่ใช่
จนในที่สุดฉากเตียงนอนเร้นรักฉากนั้นมาถึง ความฝันถึงน้องโดนัท
และน้องหญิงของผม ก็พังทลายลงอย่างยับเยิน นอนเตียงเดียวกันไม่พอ
มันตอกย้ำโดยการ เอามือไปโอบ แล้วดึงมานอนซบไหล่
ป๊าดดดดดดดดดด เล่นกันงี้เลยเร๊อะ
มรึงเล่นกรูแล้ว ไอ้คุณพี่มะเดี่ยวศรี หลานยายปริก
เอาน่ะ คนเราอยู่ด้วยความหวัง เหมือนเนื้อเพลงนั่นแหล่ะ ที่ใดมีรัก ที่นั่นย่อมมีความหวัง
ผมก็ยังหวังอยู่ ว่าอาจจะเป็นการแสดงความรัก ของชาวคริสต์ทั่วไป
(อันนี้ผมต้องขออภัยผู้ถือคริสต์ทั้งหลายด้วยนะครับ ผมไม่ทราบขนบธรรมเนียมจริง ๆ)
ผมหลงคิดไปว่า ชาวคริสต์ เค้าแสดงความรัก ปลอบประโลมกันอย่างที่ผมเห็นในหนัง
แต่ฉากเฉลยทุกอย่างก็มาถึง เมื่อไอ้โต้งมันกลับมาถึงห้อง แล้วนอนคว่ำหน้า (ไม่นอนหงาย)
สลบไปทั้ง ๆ ที่มันก็เพิ่งจะนอนมาทั้งคืน นั่นแสดงว่า
หลังจากที่เห็นดึงมาซบไหล่กันแล้วนั้น มันไม่ได้หลับ แต่มันอาจจะมีกิจกรรมเข้าจังหวะ เล่นตะโพนกันต่อ!!!
ยังคิดในแง่ดี   เอาน่ะ ไอ้โต้งมันอาจจะตื่นแต่เช้า แล้วเดินทางกลับบ้าน มันเลยเพลียละมั้ง
บ้านน่าจะไกลกันประมาณ 8 ชั่วโคตร ถึงได้เหนื่อยขนาดนั้น!!!
ก็ยังหลอกตัวเองไปเรื่อยแหล่ะครับ จนในที่สุด
ม้าหินเร้นรัก ก็มาถึง
โอวแม่เจ้าโว้ย!!!!!
เชื่อไหมครับ คนในโรงผม นอกจากเสียงกรี๊ดของสาว ๆ แล้ว
ยังมีเสียงหนึ่ง ทะลุกลางป้องขึ้นมาดังสนั่นลั่นโรงอย่างคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่
เสียงดังกล่าว ยังก้องอยู่ในกะบาลผมจนกระทั่งตอนนี้   เค้าตะโกนว่า
นั่นมันเชี่ยอะไรวะน่ะ!!!
เช๊ดดดดดดดดดดด   มันจะเชี่ยอะไรล่ะครับพี่ ก็มันดูดปากกันจนเคลิ้มอยู่นั่นยังไม่เห็นอีกรึ!!!
ฉากนี้ ถ้าผมเป็นสินจัย ผมคงช็อคตายคาบ้านไปแล้วแน่นอน เมื่อเห็นลูกชายของตัวเอง
ดูดปากกับ ลูกชายของคนอื่น ไม่ได้ดูดแป๊ปเดียว มันดูดดันนานมาก นานโคตร
นานจนไอ้โต้งแทบจะแดรกไอ้หนูมิวเข้าไปทั้งตัวอยู่แล้ว ในขณะเดียวกัน
ขนแขน ขนขา Every ขนของผมก็ลุกแทบทั้งตัว   โอว มาย ก้อดดดดด ไอ้โต้งเอ้ย ถ้าเอ็งจับไอ้เจ้ามิวล็อคคอแล้ว
ลุกขึ้นตีเข่า มันจะดูโอเคกว่านี้ไหมฮ๊ะ แสรดดดดดดดดดดด T_T
อารมณ์นี้ ต่อให้ผมหลอกตัวเองต่อยังไง ก็คงไม่ได้แล้วแหล่ะครับ
ดูดปากกั็น ๆ กันจะ ๆ ขนาดนี้ เอาน่ะ ไหน ๆ ก็พลาดไปแล้ว
ตอนเรื่อง เพื่อน กูรักมรึงว่ะ   ผมก็หลบเรื่องนั้นไปแล้ว ด้วยความตั้งใจ
แต่กับเรื่องนี้ ยอมรับว่าพลาดจริง ๆ ที่ผมหลงเข้าไปดู
ผมยอมรับครับว่าส่วนตัวผม รับกับฉากเหล่านี้ไม่ได้
เมื่อผมยังรับกับการแสดงความรักแบบนี้ไม่ได้ ผมจึงหลีกเลี่ยงหนังทุกเรื่อง
ที่นำเสนอเรื่องพวกนี้ ไม่ว่าจะเป็น BBM   หรือ เพื่อน กรูรักมรึงว่ะ ก็ตามที
เพราะผมไม่แน่ใจว่า ต่อให้หนังมันดีขนาดเลิศขนาดไหน
ให้หนังได้รางวัลออสก้าแบบยกโหลเหมาหมด ผมก็ไม่แน่ใจตัวเองว่า
ผมจะออกมาเขียนด่าหนังเรื่องนั้นหรือเปล่า   ผมจึงไม่เข้าไปดู
ผิดกับเรื่องนี้ ที่ต้องยอมรับว่าโดนหน้าหนัง ตัวอย่างหนัง โปสเตอร์หนัง
หลอกเสียสนิทใจ ผมพลาดไปหน่อย ที่ช่วงเดือนที่ผ่านมา ผมแทบจะ
ไม่ได้เข้ามาในเฉลิมไทยแห่งนี้เลย จึงไม่ค่อยได้ติดตามกระแสเท่าไหร่นัก
แต่ช้าก่อนครับ สาวก ม้าหินเร้นรักทั้งหลาย อย่าเพิ่งว่าผมกำลังจะมาด่าหนังเรื่องนี้
ด้วยอคติส่วนตัวของผมนะครับ ที่ผมตัดสินใจเขียนกระทู้นี้ทั้งที่มันก็มีจนล้นห้องอยู่แล้วนั้น
ก็เพียงอยากจะย้ำเตือนกับตัวเองว่า ถึงแม้ผมจะรับไม่ได้กับการแสดงความรักในฉากดังกล่าว
แต่ผมก็ไม่ได้พลาดสิ่งดี ๆ ที่หนังพยายามจะนำเสนอผมมา  
(แม้บางช่วงจะพลาด เพราะปวดเยี่ยวก็ตามที T_T)
เพราะนอกจากเรื่องราวความรักของเกย์วัยละอ่อนทั้งสองคนแล้ว
มันยังมีเรื่องราวอื่น ๆ แทรกเข้ามาอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น ความสัมพันธ์ของครอบครัว
การแสดงของ สินจัย เปล่งพานิช   การแสดงของ กบ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
การแสดงของ พลอย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และที่น่าชื่นชมที่สุด
ก็คงเป็น การแสดงของ นักแสดงนำชายทั้งสองคน ทั้ง มาริโอ้ และ คนที่แสดงเป็นมิว
ขอสารภาพตามตรงในกระทู้นี้ว่า มาริโอ้ เมาเร่อ เป็นคนที่มีเสน่ห์โคตร ๆ
ส่วนคนที่แสดงเป็นมิว ก็เป็น เด็กผู้ชายที่ยิ้มได้หวานที่สุดเช่นเดียวกัน
การแสดงความรักของเด็กทั้งคู่ ผมให้ 10 เต็ม 10 กับการแสดง
ผมไม่แน่ใจว่า ทั้งสองคน เป็นเกย์จริง ๆ หรือไม่ เพราะเล่นได้ดีเหลือเกิน
วัดได้จากจำนวนขนแขนที่ Stand Up ตลอดทั้งเรื่อง โดยเฉพาะฉากม้าหิน
ที่นอกจากขนทั้งตัวแล้ว ขนหัวผมยังแทบจะลุกตามอยู่รอมร่อ!!!
ยอมรับครับ ว่าฉากดังกล่าว ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นจากหนังเรื่องนี้จริง ๆ T_T
สินจัย เปล่งพานิช รับบท แม่ของ โต้ง และ แตง เป็นภรรยาของ คุณกบ ทรงสิทธิ์
หัวอกคนเป็นแม่จะแตกสลายขนาดไหน ดูได้จากการแสดงของสินจัยในหนังเรื่องนี้
เธอแสดงออกมาทุกอย่าง ทั้งสีหน้า แววตา น้ำเสียง และท่าทาง เธอสามารถ
ทำให้เราเชื่อได้ว่า เธอกำลังต่อสู้กับทุกสิ่งรอบตัวเธอ
กบ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี รับบท พ่อของโต้ง และ แตง เป็นสามีของ คุณสินจัย
หัวอกคนเป็นพ่อ ที่ต้องสูญเสียลูกสาวที่รักของครอบครัวไป
ทำให้เค้ากลายเป็นคนติดเหล้า และ ชะรอยจะโรคจิตซ้ำเข้าไปอีก
บทของคุณกบ ไม่มีอะไรมาก นอกจากนั่ง แสดงสีหน้า แววตา   และ นอน
พลอย   รับบท แตง และ จูน   2 คนในเรื่องเดียวกัน ซึ่งก็ไม่มีอะไรติดขัด
ดูลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ไม่แข็งเป็นไม้กระดานเหมือนโดนัท
แสดงถึงความเป็นมืออาชีพอย่างเต็มตัว ขอชมนิดนึงเกี่ยวกับน้องพลอย
คือ   ตาเธอ สวยมาก   (ตาที่ว่านี่คือ ตา!!!     Real ตา ที่เอาไว้ใช้มองนี่แหล่ะ ไม่ใช่ ตาที่เป็นผัวยายแต่อย่างใด)
อาม่า แม้จะโผล่มาแบบสั้น ๆ แต่ก็มีพลังเหลือหลาย   ถึงแม้หน้าตาเธอจะไม่ให้เป็น
อาม่าซักเท่าไหร่ แต่การแสดงกลบหมด น่าเสียดายที่บทน้อยไปหน่อย เพราะเล่นเป็นคนอายุเยอะแล้ว
เลยต้องชิงตายไปก่อนตั้งแต่ต้นเรื่อง   น่าสงสาร   นี่จริง ๆ นะ ผมยังคิดอยู่เลย
ว่า ถ้าอาม่าไม่ตาย หนังเรื่องนี้จะสุดยอดยิ่งกว่านี้
เพราะจากที่เห็น คือ หลังจากเสียอาม่าไป มิว จึงเปรียบเสมือนคนที่อยู่คนเดียวในโลก
ไม่มีใครสนใจอีกแล้ว แม้แต่บ้านที่เค้าอยู่ เค้าก็อยู่คนเดียว (หรือมีคนอื่นอยู่ด้วย อันนี้ก็ไม่เห็นนะ)
จะว่าผู้กำกับลืมครอบครัวมิวก็กระไรอยู่ เพราะขนาดหญิงยังมีครอบครัวเลย แต่มิวไม่มีอยู่คนเดียว
หนังต้องการจะสื่อถึงความเหงาของมิว โดยการให้อาม่าตายไปซะ ผมว่ามันน่าจะมีทางออกที่ดีกว่านี้นะ
เหงาเรื่องอื่นก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องถีบอาม่าไปตายซะก่อนเลย T_T
การตายของอาม่า ยังผลให้เกิดฉากเตียงนอนเร้นรักนั่นแหล่ะครับ ฉากนั้นฉากเดียว!!!
โดนัท...........สำหรับหนังเรื่องนี้ หนูไม่เล่นก็ไม่มีผลอะไรกับหนังเลยจริง ๆ
ไม่จำเป็นสำหรับหนังเลย แม้แต่น้อย ลองนึกภาพหนังที่ดูกันมานะครับ
แล้วตัดบทโดนัทออกไปเลย   ผมว่า มันก็ไม่เห็นจะมีผลกับหนังเลย แม้แต่นิดเดียว
การมาของโดนัทแต่ละฉาก เหมือนกับดูหุ่นยนต์แสดงยังไงยังงั้น
ไม้กระดานที่ว่าแข็ง ๆ เจอโดนัทเข้าไป   โดนัทก็แข็งกว่า!!!! T_T
หญิง........... ผมรักคุณ!!!   คงไม่มีคำใดที่จะแสดงออกได้ดีไปกว่านี้แล้วแหล่ะครับ
(เสียงแว่วมาจากแดนไกล ไกล๊ ไกล ว่า   ตักน้ำใส่กลกชะโงกดูเงาตัวเองหน่อยโว้ย)
แสรดดดดดดดด ที่ใดมีรัก ที่นั่นย่อมมีความหวังว๊อยยยย ฮืออออออออออ
น่าสงสารมากครับ เธอน่าสงสารกว่าสินจัยอีก (ลำเอียงกันเห็น ๆ) สาวน้อยวัยสดใส
อย่างเธอ ไม่น่าจะมาเจอกับประสบการณ์เยี่ยงนี้เลย โถ แม่คุณทูนหัว
พี่เดาอนาคตน้องออกเลยจริง ๆ นะ น่าสงสารจริง ๆ   น้องหญิงชนะเลิศ!!!
การดำเนินเรื่อง เนิบ ๆ เนิบ ๆ เนิบ ๆ เนิบชวนหลับดีจริง ๆ แต่มันหลับไม่ได้
เพราะหากพลาดฉากใดไป มันจะไม่เข้าใจฉากถัดมาเลย   ซึ่งถือเป็นข้อเสีย
ข้อใหญ่ของหนังเรื่องนี้ สำหรับผมเลยนะ เพราะผมปวดฉี่บ่อยมาก
หนังยาว 7 ชั่วโคตรอย่างนี้ ผมไปฉี่ 2 ครั้ง นั่นแสดงว่า ผมกลับมา ผมต้องมาเดา
ว่าเมื่อตะกี๊นี้เกิดอะไรขึ้น มันไปซื้อมาให้กันตอนไหน มันนัดกันยังไง
จริง ๆ จะไปโทษหนังก็ไม่ถูก น่าจะโทษตัวเองมากกว่า ว่า เจือกปวดเยี่ยวเองทำไม
เออ ก็นั่นน่ะสิ แต่ใครจะอั้นเยี่ยวได้ตั้ง 2 ชั่วโมงวะ แล้วหน้าหนาวด้วยนะ
พอดีออกจากโรงมา เยี่ยวออกหูพอดีแหล่ะ แสรดดดดดดดดดดดดดด
เอาล่ะครับ ก็คงจะจบแต่เพียงเท่านี้ ขอเสนอแต่ด้านดี ๆ ก็แล้วกัน
ส่วนด้านไม่ดีนั้น ผมขอเก็บมันไว้ในใจ เพราะเรื่องเหล่านี้มันค่อนข้างจะละเอียดอ่อน
บางเรื่องคาบเกี่ยวกันอยู่นิดเดียว ระหว่างคำว่า ดูถูก กับ พูดเล่น
การพิมพ์ตัวหนังสือเพียงอย่างเดียว มันไม่สามารถสื่ออารมณ์ได้หมดทุกอย่าง
แล้วสำนวนส่วนตัวผมมันก็ออกแนวอย่างนั้นเสียด้วย ซึ่งมันอันตรายมาก
ต่อเรื่องอย่างนี้
นี่ก็ยังเสียว ๆ อยู่ ที่เขียนไปนี่แหล่ะ T_T
สรุป สำหรับหนังเรื่องนี้   เต็ม 10 ผมให้ 8
หัก 1 คะแนน ค่าที่เอาน้องโดนัท กับ น้องหญิงของผม มาเป็นตัวประกอบ
ในขณะที่ ตัวอย่างหนัง หลอกผมว่าเป็นตัวเอก
หักอีก 1 คะแนน ค่าที่นำเสนอฉาก ม้าหินเร้นรัก หลายท่านบอกว่ามันจำเป็นกับเนื้อเรื่อง
แต่ผมว่า มันมีอีกหลายวิธีที่สามารถจะนำเสนอได้ กับเหตุการณ์อย่างนี้ ผมคิดว่า
คุณมะเดี่ยว สามารถทำได้ แต่ไม่ทำ เพราะผมเข้าใจว่า เค้าคงต้องการจะทำให้มันดู
ตรง และ รุนแรง กับสายตาคนทั่วไปมากกว่า ซึ่ง ผมคิดว่ามันไม่จำเป็น
การแสดงความรักของทั้งคู่ ทำได้ดีมาทั้งเรื่องอยู่แล้ว ติดฉากนี้ฉากเดียวเท่านั้น
ถ้าเปลี่ยนฉากนี้ไปเป็นอย่างอื่น ผมแน่ใจว่า เสียงต่อต้านจะน้อยกว่านี้แน่ ๆ ครับ!!!
คือ เข้าใจไหมครับ   เห็นผู้ชายเดินจูงมือกันขึ้นมาจากสระว่ายน้ำนี่ยังดูไม่ค่อยแปลกนะ
แต่ถ้าเมื่อไหร่ ที่ he กับ he ตระหวัดคอกัน และดูดปากกันอย่างดูดดื่มละก็ เมื่อนั้น
เอาปืนมายิงผมเลยดีกว่า   ขนมันลุกเว้ย!!!! .. T_T
ด้วยความเคารพ และ ขออภัย หากตัวหนังสือบางตัว
มันจะไปสะกิดต่อมอะไรของผู้อ่านบ้าง ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้
เนื่องจาก เป็นสำนวนส่วนตัวของผมเอง
..................................เอวังด้วยประการฉะนี้........................................
แพล่มมาเยอะ ทำไดครั้งแรกแอบเห่อ เดี๋ยวปายดูวิธีการทำไดให้สวยก่อนดีก่า
ล.ป. จินจ๋าเมะจ๋ายังรักเหมือนเดิมน๊า แต่ช่วงนี้แอบนอกใจกรี๊ดคู่โต้งมิวซะงั้น แต่ยังงัยคู่เลิฟในดวงใจก้อยังเป็นจินเมะเหมือนเดิม แม้มาริโอ้จาหล่อก้อตาม 5555  
แบบแอบโง่มะรุเรื่องอะไรซักอย่าง
แต่อยากได้โค๊ดเพลงกันและกันจังจาหาจากไหนเนี๊ยะ
ช่วงนี้กาลังบ้าคลั่งกรี๊ดกร๊าดเรื่องรักแห่งสยามสุดริด
แบบเกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่มะเคยไปดูหนังเกินสองรอบ
เจอเรื่องนี้เข้าไปหกรอบคร๊าบพี่น้อง ((ทำไปด้ายยยยย))
หลงรักสายตา+รอยยิ้มหวาน หวาน ของมิว
ตอนแรกไปดูกะไปดูโอโอ้คนเดียว กลับมาหลงรักพิชอีกคน แบบสายตา+รอยยิ้มทำเอาหลง โฮะ โฮะ
เป็นหนังที่เนื้อหาดีมาก ประทับใจทุกฉากทุกตอน โดยเฉพาะตอนเล่าเรื่องความเหงา ฉากร้องเพลงกันและกันแล้วมองตาหวานซึ้ง โอ้แม่เจ้าอารายจาหวานปานน้าน ม้านั่งหน้าบ้านหลังงานปาร์ตี้ ดูกี่รอบ กี่รอบ ถึงฉากนี้มีแต่เสียงกรี๊ดดดดด 55555 เป็นหนังที่ดูแล้วคนดูมีอารมร่วมเจงๆเลย และที่ขาดมิได้หลงรักมิวตอนที่คุยโทสับก่าโต้ง จ๊ะ เป็นเราเป็นโต้งก้อเลือกมิวน่ารักสุดละ
อานนี้เป็นบทวิจารณ์หนังอ่านมาเยอะแต่ละอันซึ้งๆทั้งนั้น แต่อ่านอันนี้แล้วชอบอ่าฮาดี
ตัวอย่างหนังเรื่อง "รักแห่งสยาม"   ผ่านตาผมไปเมื่อประมาณ 1 เดือนที่แล้วครับ
มันทำให้ผมตั้งหน้าตั้งตารอ ที่จะดูหนังเรื่องนี้จนแทบจะทนไม่ได้
แน่นอน ผมก็เหมือนกับคนทั่วไปนั่นแหล่ะ ที่ดูตัวอย่างแล้วนึกไปถึง Season Change
ความรักอันสดใสกับฉากสวย ๆ เพลงเพราะ ๆ ของชายหนุ่ม และหญิงสาววัยรุ่น
หลังจากนั้นไม่นาน MV ตัวแรก เพลง กันและกัน ก็แวะมากระแทกเบ้าตาผมอีกดอกนึง
"อยากบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม"..............
"เชื่อโว้ย"   นี่คือวูบแรกที่ดู MV ตัวดังกล่าวจบ โอว น้องโดนัท โอว น้องหญิงของพี่
เราพร้อมจะลุยกับน้องมานานแล้ว!!!!
1 เดือนผ่านไป ผมไปยืนเป็นกระเหรี่ยงแก่แดดอยู่หน้าโรง 10 รอบ 14.40 น. เมเจอร์รังสิต
เพื่อที่จะเข้าไปดูหนังเรื่องนี้ โอว อีซาร่า ในที่สุด จอร์ชมันก้จะได้ดูหนังที่รอมานานแล้ว.......
20 นาทีผ่านไป
เอาแล้วไงล่ะมรึง ตงิด ๆ ยังไงชอบกล ตั้งแต่ ไอ้เจ้ามิว กับ เจ้าโต้งมันมองตากัน
ผมเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า สิ่งที่ผมเห็นในตัวอย่างหนัง
มันไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดเสียแล้ว ผมโดนตัวอย่างตัวนั้นหลอกเข้าอย่างจังเบ่อเร่อ
แต่ไม่เป็นไร ยังมีอีกหลายสิบนาทีข้างหน้าที่เรายังพอจะลุ้นได้อยู่บ้าง
หนังแว่บ ๆ มาให้ได้ลุ้นบ้าง ตอนฉากที่โต้งเล่นบอล แล้วมีโดนัทโทรเข้ามา
เอาวะ มาช้า ยังดีกว่าไม่มาน่ะ
หากแต่ว่า มันมาแต่เพียงชื่อในโทรศัพท์เท่านั้น โดนัทตัวจริงยังไม่โผล่ T_T
และในที่สุด ตามองตา สายตาก็จ้องมองกัน รู้สึกเสียวซ่าน หัวจายยยยยย
แสรดดดดดดดด มองตากันหวานเยิ้มเชียวนะเว้ย ไอ้มิว ไอ้โต้ง!!!
ถึงกระนั้นเอง ผมก็ยังคิดลุ้นอยู่ในใจคนเดียวเงียบ ๆ ว่า มันไม่ใช่อ่ะกิ๊ฟ มันไม่ใช่
จนในที่สุดฉากเตียงนอนเร้นรักฉากนั้นมาถึง ความฝันถึงน้องโดนัท
และน้องหญิงของผม ก็พังทลายลงอย่างยับเยิน นอนเตียงเดียวกันไม่พอ
มันตอกย้ำโดยการ เอามือไปโอบ แล้วดึงมานอนซบไหล่
ป๊าดดดดดดดดดด เล่นกันงี้เลยเร๊อะ
มรึงเล่นกรูแล้ว ไอ้คุณพี่มะเดี่ยวศรี หลานยายปริก
เอาน่ะ คนเราอยู่ด้วยความหวัง เหมือนเนื้อเพลงนั่นแหล่ะ ที่ใดมีรัก ที่นั่นย่อมมีความหวัง
ผมก็ยังหวังอยู่ ว่าอาจจะเป็นการแสดงความรัก ของชาวคริสต์ทั่วไป
(อันนี้ผมต้องขออภัยผู้ถือคริสต์ทั้งหลายด้วยนะครับ ผมไม่ทราบขนบธรรมเนียมจริง ๆ)
ผมหลงคิดไปว่า ชาวคริสต์ เค้าแสดงความรัก ปลอบประโลมกันอย่างที่ผมเห็นในหนัง
แต่ฉากเฉลยทุกอย่างก็มาถึง เมื่อไอ้โต้งมันกลับมาถึงห้อง แล้วนอนคว่ำหน้า (ไม่นอนหงาย)
สลบไปทั้ง ๆ ที่มันก็เพิ่งจะนอนมาทั้งคืน นั่นแสดงว่า
หลังจากที่เห็นดึงมาซบไหล่กันแล้วนั้น มันไม่ได้หลับ แต่มันอาจจะมีกิจกรรมเข้าจังหวะ เล่นตะโพนกันต่อ!!!
ยังคิดในแง่ดี   เอาน่ะ ไอ้โต้งมันอาจจะตื่นแต่เช้า แล้วเดินทางกลับบ้าน มันเลยเพลียละมั้ง
บ้านน่าจะไกลกันประมาณ 8 ชั่วโคตร ถึงได้เหนื่อยขนาดนั้น!!!
ก็ยังหลอกตัวเองไปเรื่อยแหล่ะครับ จนในที่สุด
ม้าหินเร้นรัก ก็มาถึง
โอวแม่เจ้าโว้ย!!!!!
เชื่อไหมครับ คนในโรงผม นอกจากเสียงกรี๊ดของสาว ๆ แล้ว
ยังมีเสียงหนึ่ง ทะลุกลางป้องขึ้นมาดังสนั่นลั่นโรงอย่างคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่
เสียงดังกล่าว ยังก้องอยู่ในกะบาลผมจนกระทั่งตอนนี้   เค้าตะโกนว่า
นั่นมันเชี่ยอะไรวะน่ะ!!!
เช๊ดดดดดดดดดดด   มันจะเชี่ยอะไรล่ะครับพี่ ก็มันดูดปากกันจนเคลิ้มอยู่นั่นยังไม่เห็นอีกรึ!!!
ฉากนี้ ถ้าผมเป็นสินจัย ผมคงช็อคตายคาบ้านไปแล้วแน่นอน เมื่อเห็นลูกชายของตัวเอง
ดูดปากกับ ลูกชายของคนอื่น ไม่ได้ดูดแป๊ปเดียว มันดูดดันนานมาก นานโคตร
นานจนไอ้โต้งแทบจะแดรกไอ้หนูมิวเข้าไปทั้งตัวอยู่แล้ว ในขณะเดียวกัน
ขนแขน ขนขา Every ขนของผมก็ลุกแทบทั้งตัว   โอว มาย ก้อดดดดด ไอ้โต้งเอ้ย ถ้าเอ็งจับไอ้เจ้ามิวล็อคคอแล้ว
ลุกขึ้นตีเข่า มันจะดูโอเคกว่านี้ไหมฮ๊ะ แสรดดดดดดดดดดด T_T
อารมณ์นี้ ต่อให้ผมหลอกตัวเองต่อยังไง ก็คงไม่ได้แล้วแหล่ะครับ
ดูดปากกั็น ๆ กันจะ ๆ ขนาดนี้ เอาน่ะ ไหน ๆ ก็พลาดไปแล้ว
ตอนเรื่อง เพื่อน กูรักมรึงว่ะ   ผมก็หลบเรื่องนั้นไปแล้ว ด้วยความตั้งใจ
แต่กับเรื่องนี้ ยอมรับว่าพลาดจริง ๆ ที่ผมหลงเข้าไปดู
ผมยอมรับครับว่าส่วนตัวผม รับกับฉากเหล่านี้ไม่ได้
เมื่อผมยังรับกับการแสดงความรักแบบนี้ไม่ได้ ผมจึงหลีกเลี่ยงหนังทุกเรื่อง
ที่นำเสนอเรื่องพวกนี้ ไม่ว่าจะเป็น BBM   หรือ เพื่อน กรูรักมรึงว่ะ ก็ตามที
เพราะผมไม่แน่ใจว่า ต่อให้หนังมันดีขนาดเลิศขนาดไหน
ให้หนังได้รางวัลออสก้าแบบยกโหลเหมาหมด ผมก็ไม่แน่ใจตัวเองว่า
ผมจะออกมาเขียนด่าหนังเรื่องนั้นหรือเปล่า   ผมจึงไม่เข้าไปดู
ผิดกับเรื่องนี้ ที่ต้องยอมรับว่าโดนหน้าหนัง ตัวอย่างหนัง โปสเตอร์หนัง
หลอกเสียสนิทใจ ผมพลาดไปหน่อย ที่ช่วงเดือนที่ผ่านมา ผมแทบจะ
ไม่ได้เข้ามาในเฉลิมไทยแห่งนี้เลย จึงไม่ค่อยได้ติดตามกระแสเท่าไหร่นัก
แต่ช้าก่อนครับ สาวก ม้าหินเร้นรักทั้งหลาย อย่าเพิ่งว่าผมกำลังจะมาด่าหนังเรื่องนี้
ด้วยอคติส่วนตัวของผมนะครับ ที่ผมตัดสินใจเขียนกระทู้นี้ทั้งที่มันก็มีจนล้นห้องอยู่แล้วนั้น
ก็เพียงอยากจะย้ำเตือนกับตัวเองว่า ถึงแม้ผมจะรับไม่ได้กับการแสดงความรักในฉากดังกล่าว
แต่ผมก็ไม่ได้พลาดสิ่งดี ๆ ที่หนังพยายามจะนำเสนอผมมา  
(แม้บางช่วงจะพลาด เพราะปวดเยี่ยวก็ตามที T_T)
เพราะนอกจากเรื่องราวความรักของเกย์วัยละอ่อนทั้งสองคนแล้ว
มันยังมีเรื่องราวอื่น ๆ แทรกเข้ามาอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น ความสัมพันธ์ของครอบครัว
การแสดงของ สินจัย เปล่งพานิช   การแสดงของ กบ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
การแสดงของ พลอย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และที่น่าชื่นชมที่สุด
ก็คงเป็น การแสดงของ นักแสดงนำชายทั้งสองคน ทั้ง มาริโอ้ และ คนที่แสดงเป็นมิว
ขอสารภาพตามตรงในกระทู้นี้ว่า มาริโอ้ เมาเร่อ เป็นคนที่มีเสน่ห์โคตร ๆ
ส่วนคนที่แสดงเป็นมิว ก็เป็น เด็กผู้ชายที่ยิ้มได้หวานที่สุดเช่นเดียวกัน
การแสดงความรักของเด็กทั้งคู่ ผมให้ 10 เต็ม 10 กับการแสดง
ผมไม่แน่ใจว่า ทั้งสองคน เป็นเกย์จริง ๆ หรือไม่ เพราะเล่นได้ดีเหลือเกิน
วัดได้จากจำนวนขนแขนที่ Stand Up ตลอดทั้งเรื่อง โดยเฉพาะฉากม้าหิน
ที่นอกจากขนทั้งตัวแล้ว ขนหัวผมยังแทบจะลุกตามอยู่รอมร่อ!!!
ยอมรับครับ ว่าฉากดังกล่าว ผมไม่คิดว่าจะได้เห็นจากหนังเรื่องนี้จริง ๆ T_T
สินจัย เปล่งพานิช รับบท แม่ของ โต้ง และ แตง เป็นภรรยาของ คุณกบ ทรงสิทธิ์
หัวอกคนเป็นแม่จะแตกสลายขนาดไหน ดูได้จากการแสดงของสินจัยในหนังเรื่องนี้
เธอแสดงออกมาทุกอย่าง ทั้งสีหน้า แววตา น้ำเสียง และท่าทาง เธอสามารถ
ทำให้เราเชื่อได้ว่า เธอกำลังต่อสู้กับทุกสิ่งรอบตัวเธอ
กบ ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี รับบท พ่อของโต้ง และ แตง เป็นสามีของ คุณสินจัย
หัวอกคนเป็นพ่อ ที่ต้องสูญเสียลูกสาวที่รักของครอบครัวไป
ทำให้เค้ากลายเป็นคนติดเหล้า และ ชะรอยจะโรคจิตซ้ำเข้าไปอีก
บทของคุณกบ ไม่มีอะไรมาก นอกจากนั่ง แสดงสีหน้า แววตา   และ นอน
พลอย   รับบท แตง และ จูน   2 คนในเรื่องเดียวกัน ซึ่งก็ไม่มีอะไรติดขัด
ดูลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ไม่แข็งเป็นไม้กระดานเหมือนโดนัท
แสดงถึงความเป็นมืออาชีพอย่างเต็มตัว ขอชมนิดนึงเกี่ยวกับน้องพลอย
คือ   ตาเธอ สวยมาก   (ตาที่ว่านี่คือ ตา!!!     Real ตา ที่เอาไว้ใช้มองนี่แหล่ะ ไม่ใช่ ตาที่เป็นผัวยายแต่อย่างใด)
อาม่า แม้จะโผล่มาแบบสั้น ๆ แต่ก็มีพลังเหลือหลาย   ถึงแม้หน้าตาเธอจะไม่ให้เป็น
อาม่าซักเท่าไหร่ แต่การแสดงกลบหมด น่าเสียดายที่บทน้อยไปหน่อย เพราะเล่นเป็นคนอายุเยอะแล้ว
เลยต้องชิงตายไปก่อนตั้งแต่ต้นเรื่อง   น่าสงสาร   นี่จริง ๆ นะ ผมยังคิดอยู่เลย
ว่า ถ้าอาม่าไม่ตาย หนังเรื่องนี้จะสุดยอดยิ่งกว่านี้
เพราะจากที่เห็น คือ หลังจากเสียอาม่าไป มิว จึงเปรียบเสมือนคนที่อยู่คนเดียวในโลก
ไม่มีใครสนใจอีกแล้ว แม้แต่บ้านที่เค้าอยู่ เค้าก็อยู่คนเดียว (หรือมีคนอื่นอยู่ด้วย อันนี้ก็ไม่เห็นนะ)
จะว่าผู้กำกับลืมครอบครัวมิวก็กระไรอยู่ เพราะขนาดหญิงยังมีครอบครัวเลย แต่มิวไม่มีอยู่คนเดียว
หนังต้องการจะสื่อถึงความเหงาของมิว โดยการให้อาม่าตายไปซะ ผมว่ามันน่าจะมีทางออกที่ดีกว่านี้นะ
เหงาเรื่องอื่นก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องถีบอาม่าไปตายซะก่อนเลย T_T
การตายของอาม่า ยังผลให้เกิดฉากเตียงนอนเร้นรักนั่นแหล่ะครับ ฉากนั้นฉากเดียว!!!
โดนัท...........สำหรับหนังเรื่องนี้ หนูไม่เล่นก็ไม่มีผลอะไรกับหนังเลยจริง ๆ
ไม่จำเป็นสำหรับหนังเลย แม้แต่น้อย ลองนึกภาพหนังที่ดูกันมานะครับ
แล้วตัดบทโดนัทออกไปเลย   ผมว่า มันก็ไม่เห็นจะมีผลกับหนังเลย แม้แต่นิดเดียว
การมาของโดนัทแต่ละฉาก เหมือนกับดูหุ่นยนต์แสดงยังไงยังงั้น
ไม้กระดานที่ว่าแข็ง ๆ เจอโดนัทเข้าไป   โดนัทก็แข็งกว่า!!!! T_T
หญิง........... ผมรักคุณ!!!   คงไม่มีคำใดที่จะแสดงออกได้ดีไปกว่านี้แล้วแหล่ะครับ
(เสียงแว่วมาจากแดนไกล ไกล๊ ไกล ว่า   ตักน้ำใส่กลกชะโงกดูเงาตัวเองหน่อยโว้ย)
แสรดดดดดดดด ที่ใดมีรัก ที่นั่นย่อมมีความหวังว๊อยยยย ฮืออออออออออ
น่าสงสารมากครับ เธอน่าสงสารกว่าสินจัยอีก (ลำเอียงกันเห็น ๆ) สาวน้อยวัยสดใส
อย่างเธอ ไม่น่าจะมาเจอกับประสบการณ์เยี่ยงนี้เลย โถ แม่คุณทูนหัว
พี่เดาอนาคตน้องออกเลยจริง ๆ นะ น่าสงสารจริง ๆ   น้องหญิงชนะเลิศ!!!
การดำเนินเรื่อง เนิบ ๆ เนิบ ๆ เนิบ ๆ เนิบชวนหลับดีจริง ๆ แต่มันหลับไม่ได้
เพราะหากพลาดฉากใดไป มันจะไม่เข้าใจฉากถัดมาเลย   ซึ่งถือเป็นข้อเสีย
ข้อใหญ่ของหนังเรื่องนี้ สำหรับผมเลยนะ เพราะผมปวดฉี่บ่อยมาก
หนังยาว 7 ชั่วโคตรอย่างนี้ ผมไปฉี่ 2 ครั้ง นั่นแสดงว่า ผมกลับมา ผมต้องมาเดา
ว่าเมื่อตะกี๊นี้เกิดอะไรขึ้น มันไปซื้อมาให้กันตอนไหน มันนัดกันยังไง
จริง ๆ จะไปโทษหนังก็ไม่ถูก น่าจะโทษตัวเองมากกว่า ว่า เจือกปวดเยี่ยวเองทำไม
เออ ก็นั่นน่ะสิ แต่ใครจะอั้นเยี่ยวได้ตั้ง 2 ชั่วโมงวะ แล้วหน้าหนาวด้วยนะ
พอดีออกจากโรงมา เยี่ยวออกหูพอดีแหล่ะ แสรดดดดดดดดดดดดดด
เอาล่ะครับ ก็คงจะจบแต่เพียงเท่านี้ ขอเสนอแต่ด้านดี ๆ ก็แล้วกัน
ส่วนด้านไม่ดีนั้น ผมขอเก็บมันไว้ในใจ เพราะเรื่องเหล่านี้มันค่อนข้างจะละเอียดอ่อน
บางเรื่องคาบเกี่ยวกันอยู่นิดเดียว ระหว่างคำว่า ดูถูก กับ พูดเล่น
การพิมพ์ตัวหนังสือเพียงอย่างเดียว มันไม่สามารถสื่ออารมณ์ได้หมดทุกอย่าง
แล้วสำนวนส่วนตัวผมมันก็ออกแนวอย่างนั้นเสียด้วย ซึ่งมันอันตรายมาก
ต่อเรื่องอย่างนี้
นี่ก็ยังเสียว ๆ อยู่ ที่เขียนไปนี่แหล่ะ T_T
สรุป สำหรับหนังเรื่องนี้   เต็ม 10 ผมให้ 8
หัก 1 คะแนน ค่าที่เอาน้องโดนัท กับ น้องหญิงของผม มาเป็นตัวประกอบ
ในขณะที่ ตัวอย่างหนัง หลอกผมว่าเป็นตัวเอก
หักอีก 1 คะแนน ค่าที่นำเสนอฉาก ม้าหินเร้นรัก หลายท่านบอกว่ามันจำเป็นกับเนื้อเรื่อง
แต่ผมว่า มันมีอีกหลายวิธีที่สามารถจะนำเสนอได้ กับเหตุการณ์อย่างนี้ ผมคิดว่า
คุณมะเดี่ยว สามารถทำได้ แต่ไม่ทำ เพราะผมเข้าใจว่า เค้าคงต้องการจะทำให้มันดู
ตรง และ รุนแรง กับสายตาคนทั่วไปมากกว่า ซึ่ง ผมคิดว่ามันไม่จำเป็น
การแสดงความรักของทั้งคู่ ทำได้ดีมาทั้งเรื่องอยู่แล้ว ติดฉากนี้ฉากเดียวเท่านั้น
ถ้าเปลี่ยนฉากนี้ไปเป็นอย่างอื่น ผมแน่ใจว่า เสียงต่อต้านจะน้อยกว่านี้แน่ ๆ ครับ!!!
คือ เข้าใจไหมครับ   เห็นผู้ชายเดินจูงมือกันขึ้นมาจากสระว่ายน้ำนี่ยังดูไม่ค่อยแปลกนะ
แต่ถ้าเมื่อไหร่ ที่ he กับ he ตระหวัดคอกัน และดูดปากกันอย่างดูดดื่มละก็ เมื่อนั้น
เอาปืนมายิงผมเลยดีกว่า   ขนมันลุกเว้ย!!!! .. T_T
ด้วยความเคารพ และ ขออภัย หากตัวหนังสือบางตัว
มันจะไปสะกิดต่อมอะไรของผู้อ่านบ้าง ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้
เนื่องจาก เป็นสำนวนส่วนตัวของผมเอง
..................................เอวังด้วยประการฉะนี้........................................
แพล่มมาเยอะ ทำไดครั้งแรกแอบเห่อ เดี๋ยวปายดูวิธีการทำไดให้สวยก่อนดีก่า
ล.ป. จินจ๋าเมะจ๋ายังรักเหมือนเดิมน๊า แต่ช่วงนี้แอบนอกใจกรี๊ดคู่โต้งมิวซะงั้น แต่ยังงัยคู่เลิฟในดวงใจก้อยังเป็นจินเมะเหมือนเดิม แม้มาริโอ้จาหล่อก้อตาม 5555  

หลงรักไปแล้ว
คริๆ
ทีซี *